Krovinovićeva samba

Ko je ovog ljeta pratio transfer pijacu, između ostalog, mimo onih najvećih i najiščekivanijih transfera, mogao je da zapazi i priču o Memfisu Depaju i Korintijansu. Nekadašnji as PSV-a, nedorečena investicija Mančester junajteda, kasnije lider Liona i oslonac Barselone u najtežim danima, imao je možda i najzanimljivije pregovore ikada, vezane za produženje ugovora sa brazilskim velikanom. Mogli smo čitati sve i svašta, Holanđanin se u najmanju ruku ponašao kao da je ozbiljna globalna zvijezda. Naravno, Depaj je odličan fudbaler, najbolji je strijelac u istoriji holandske reprezentacije, ali se ovog ljeta ponašao kao da sjutra ne postoji.

Depajov odlazak u Brazil svojevremeno je bio pravo iznenađenje. Nije baš čest slučaj da evropski fudbaler tog kalibra ode da igra u Južnoj Americi. Nije taj region nikada kroz istoriju bio poznat po unosnim ugovorima koji bi privukli velika imena ovog sporta. Za taj dio svijeta uglavnom se vezala isključivo emocija, a tako je i danas, mada sad novca ima više nego ranije. Ali ima ga svugdje, na svim meridijanima. Nije Depaj jedini koji je prethodnih sezona otišao u brazilsku Seriju A, jer jedan od čudnijih transfera je bio i odlazak tada Njukaslovog beka, Džamala Luisa u Sao Paolo.

Dres Gremija trenutno nosi još jedan bivši fudbaler Barselone, Martin Brantvajt, koji je od 2024. stanovnik najfudbalskije zemlje na svijetu. Do skoro je fudbal u toj državi igrao i Dmitri Paje. A kada bi na Guglu pitali ko su najbolji inostrani fudbaleri koji su igrali tokom karijere u Brazilu, lako biste dobili odgovor da je jedan od njih Dejan Rambo Petković, srpski mag sa loptom koji je postao apsolutna ikona brazilskog klupskog fudbala sa početka 21. vijeka. Rambove majstorije mogle su da se vide širom svijeta, a činio ih je u dresovima Vasko de Game, Flamenga, Santosa, Fluminensea.

Nije bilo mnogo igrača sa ovih prostora koji su se odlučili na neke slične korake kao Rambo. Posljednjih 20 godina od Južne Amerike mnogo je popularnija Sjeverna, pogotovo zbog američkog MLS-a koji je doživio ozbiljan procvat posljednje dvije decenije. Danas u SAD-u nastupa dosta momaka rođenih na prostorima bivše države, zna da ih bude povremeno i u Meksiku, ali baš rijetko dolje na jugu. Ipak, uvijek ima izuzetaka. Jedan takav od ovog ljeta je Filip Krovinović, dobro poznato ime hrvatskoj fudbalskoj javnosti, pogotovo onom dijelu koji navija za Hajduk. Jer, ovog ljeta, pravo iz Splita u Gremio otišao je jedan od miljenika Torcide.

Četvrtog septembra, jedan sat nakon ponoći po srednjoevropskom vremenu, u velikom derbiju Porto Alegrea sastali su se Gremio i Internacional. U pitanju je revanš četvrtfinala Kupa Brazila. Prvi meč završen je 0:0. U revanšu, Gremio mnogo bolji, prvo poluvrijeme prošlo je u znaku Karlosa Vinisijusa, napadača koji je u Evropi proveo dosta sezona, ali osim jedne efikasne u Benfiki, sve ostalo je bilo mučenje u Totenhemu, Fulamu, PSV-u... U startnih 11 ekipe u plavo-crnom dresu našao se Filip Krovinović. I ne samo da je bio od starta na terenu već je ostavio i ozbiljan pečat na meču. Igrao se 68. minut kada je hrvatski internacionalac sa distance raspalio po lopti i matirao golmana rivala, za opštu histeriju na tribinama Gremio arene. Prema dostupnim podacima, bilo je više od 55 hiljada duša na stadionu.

Filip Krovinović na leđima nosi broj 10 i to je dokaz da su mu u klubu itekako vjerovali kada su ga doveli u Porto Alegre. Nije lako zadužiti taj broj u zemlji sambe, kafe i fudbala. Bio je ovo njegov peti meč u novom klubu i prvi pogodak. Nije mogao izabrati boljeg rivala. Filip Krovinović je vezni fudbaler izuzetno zanimljive fudbalske biografije. Prošao je razne faze u karijeri, igrao na različitim nivoima i u potpuno različitim ambijentima i ambicijama. Nikada nije bio veliki strijelac, ali je bilo momenata kada je demonstrirao klasu šuta. Od mlađih kategorija u zagrebačkim klubovima, Dinama, Lokomotive, pa i samog Zagreba, iz kojeg se uputio van granica, stalo je mnogo toga. Nedavno je napunio 31 godinu i ne može se reći da je star fudbaler, ali da je prošao mnogo toga jeste.

OS GOLS DO BAILE DA CLASSIFICAÇÃO | GRÊMIO 3X1 INTERNACIONAL (COPA DO BRASIL 2026) Watch on YouTube

Iako je igrao u mlađim kategorijama za klubove koji dolaze iz glavnog grada Hrvatske, najveći dio karijere Filipu Krovinoviću prošao je u Splitu, u Hajdukovom bijelom dresu. Bila je to jedna sjajna generacija koju je predvodio Marko Livaja, ali koja nije uspjela da svrgne Dinamo sa trona domaćeg fudbala. Krovinović je doprinio u osvajanju dva kupa, ali se to ne bi moglo porediti sa eventualnim osvajanjem HNL-a. U Splitu lako zavole one koji ginu za sveti grb, pa je tako bilo i sa Krovinovićem. Imao je izuzetno emotivan oproštaj na društvenim mrežama, iz kojeg se moglo možda i zaključiti da bi, da je samo bilo do njega, ostao još malo na Poljudu. I o tom posljednjem obraćanju istakao je da ostaje žal što Hajduk nije osvojio onaj glavni trofej dok je on bio tu. A Krovinović je uz Livaju bio lider ili, što bi se reklo, zamjenik kapitena, dokapetan. Nije stigao da se oprosti od Torcide na pravi način jer je njegov posljednji meč bio zapravo onaj na kojem se povrijedio sredinom aprila, kada je i završio prošlu sezonu. To je ujedno i bio kraj u bijelom dresu.

Krovinović je tokom dosadašnje karijere stigao da se oproba i u dresu Benfike, koja ga je kupila iz Rio Avea, pošto ga je mali klub izvukao iz granica Hrvatske. Sa portugalskim gigantom igrao je Ligu šampiona. Kasnije je osjetio čari engleskog Čempionšipa nastupajući za WBA, sa istim klubom igrao je Premijer ligu, kasnije je bio u Notingemu. Sve to je radio kao pozajmljen igrač kluba iz Lisabona. Krovinović nije bio igrač u prolazu, ili onaj koji popunjava roster, samo jedan od mnogih. A iz svega toga rodio se povratak u Hrvatsku, tj. u Hajduk. Često se na ovim prostorima kaže da je povratak kući obično korak nazad, nekad i dva, ali Krovinović je u Split došao kao dio velikog projekta i u najboljim fudbalskim godinama, sa bogatim iskustvom "preko".

Jedna od čudnijih stvari tokom dosadašnje karijere Filipa Krovinovića je da nikada nije dobio poziv da bude A reprezentativac Hrvatske. Još uvijek nije kasno, ali mora se priznati da nije imao ni sreće sa konkurencijom. Modrić, Kovačić, Rakitić, Brozović, sada Sučići, Baturina... Mnogo kvaliteta imali su Vatreni tokom prethodnih 15 godina u srcu veznog reda. Jednostavno, bilo je prostora samo za najbolje među najboljima. U nekim drugim okolnostima vjerovatno bi brojao par desetina utakmica, ali ovako je ostao samo na igranju u mlađim kategorijama.

Priča Filipa Krovinovića i Gremija tek je počela, u prvenstvu ne cvjetaju ruže, ekipa se bori za opstanak, pa će im u nastavku trebati više nastupa sličnih utakmici sa Internacionalom, baš kao i više Krovinovićevih dobrih partija. Ima još dosta da se igra do kraja sezone u tamošnjoj Seriji A, a partije Filipa Krovinovića biće pod budnim okom. Nakon gola Internacionalu postao je jedna od glavnih tema tamošnjih medija, koji, očekivano, nisu znali previše o nekadašnjem Hajdukovom vezisti. Sada se ipak polako upoznaju sa njegovim arsenalom i fudbalskim vještinama. Navijači kluba već su ga prozvali njihovim Modrićem.