Alžir
Alžir je jedna od najvećih nepoznanica ovog Svetskog prvenstva. Na papiru, ovaj tim u trenutku pisanja teksta ima impresivan bilans od 20 pobeda, četiri remija i tri poraza u 27 utakmica, uz 66 postignutih golova pod vođstvom Vladimira Petkovića. Problem sa tim brojkama jeste to što su ostvarene protiv rivala uglavnom skromnog kvaliteta. Alžirov put kroz kvalifikacije za Svetsko prvenstvo bio je mačji kašalj, a najozbiljniji testovi bili su im Gvineja i Mozambik - selekcije koje se na afričkom kontinentu smatraju timovima iz trećeg šešira.
Najmerodavniji pokazatelj stvarne snage ovog tima bio je Kup afričkih nacija 2025. godine, gde su prikazali jedne od najatraktivnijih partija na turniru. „Pustinjske lisice” su eksperimentisale sa različitim formacijama - igrale su sa klasičnom četvorkom pozadi, učvršćivale odbranu sa petoricom defanzivaca, pa čak i u sistemu 4-3-3 gde su levu aut-liniju pokrivala dva beka, Rajan Ait-Nuri i Žauen Hađam. Igrali su sa intenzivnim presingom, dominirali u posedu lopte, strpljivo gradili napade od svog gola i tečno iznosili loptu kroz protivničke odbrambene linije.
A onda je u četvrtfinalu usledio duel sa Nigerijom i sve se raspalo. Petković je promašio startnu postavu, njegove izmene su zakasnele, a neujednačen sudijski kriterijum samo je pojačao maler u večeri kada je podbacio praktično svaki alžirski fudbaler. Glavno pitanje koje i dalje visi u vazduhu jeste da li je taj kolaps bio samo izolovan incident ili ozbiljno upozorenje kako ova ekipa reaguje kada je ulog veliki, a prekoputa stoji vrhunski protivnik. Činjenica da nemamo odgovor na to pitanje glavni je razlog zašto Alžir stiže na Svetsko prvenstvo kao potpuno nedokazana ekipa.
Prilično smo sigurni da će se Petković osloniti na tehnički kvalitet svojih igrača i igrati atraktivan fudbal, ali i da će ostavljati prazan prostor iza leđa odbrane. Činjenica da nemamo odgovor na to pitanje glavni je razlog zbog kojeg Alžir na Svetsko prvenstvo dolazi kao velika nepoznanica.
Selektor
Nakon što je Alžir doživeo ponižavajuće ispadanje u grupnoj fazi na Kupu afričkih nacija 2023. godine, Džamel Belmadi - simpatična usijana glava, koji je odveo Alžir do kontinentalne slave 2019, neslavno je otpušten, a na njegovo mesto je doveden Vladimir Petković. To je izazvalo toksičan razdor među navijačima, koji su se podelili na Belmadijeve pristalice i kritičare. O njegovom švajcarskom nasledniku znalo se malo toga, osim astronomske plate, ali Petković je mudro prebrodio tu otrovnu atmosferu, dok se njegov smireni temperament pokazao kao baš ono što je situacija zahtevala. Prvih nekoliko meseci na poslu proveo je smejući se, rukujući se i deleći floskule. Ipak, od tada je prošlo više od dve godine, i dok je takvo ponašanje bilo prihvatljivo tokom tranzicionog perioda, njegov nedostatak harizme počeo je da iritira pojedince. Jedina tačka oko koje se slažu i igrači i šira alžirska javnost jeste izbor njegovog stručnog štaba. Pomoćni trener Davide Morandi i fizioterapeut Paolo Rongoni izuzetno su popularni i ostavili su sjajan utisak tokom dve godine na klupi.
Zvezda tima
U zrelim fudbalskim godinama - sa punih 35 - Rijad Marez i dalje je prva zvezda Alžira. Dobitnik nagrade za najboljeg igrača Premijer lige (PFA) iz 2016. godine predvodiće „Pustinjske lisice” kao kapiten, ali više nema snage da trči „od gola do gola” svih 90 minuta. Tokom Kupa afričkih nacija 2025. godine, Petković je Mareza uglavnom izvodio iz igre nakon sat vremena, kako bi šansu dobio mlađi i dinamičniji krilni napadač Fejenorda, Anis Hadž Musa. Bez obzira na to, on je i dalje sposoban da stvori magiju iz ničega, naročito u ranoj fazi utakmice. Mlađi saigrači ga gledaju sa ogromnim poštovanjem, svesni da dele teren sa jednim od najvećih alžirskih fudbalera svih vremena.
Igrač na koga treba obratiti pažnju
Ibrahim Maza je oličenje modernog ofanzivnog veznog igrača. Sa svega 20 godina, on se sjajno ubacuje u međuprostore, prima loptu u poluokretu i vuče napred sa zrelošću koja prevazilazi njegove godine. Nizak centar gravitacije i snažan donji deo tela omogućavaju mu da s lakoćom izdržava duele, a njegov krajnji produkt - kako u pasu, tako i u driblingu - već je na vrhunskom nivou. Poređenja sa Florijanom Vircom prate ga u Leverkuzenu, iako je Maza svoj talenat na reprezentativnom nivou pretočio u uspeh znatno brže nego što se Virc snašao u Liverpulu. Bio je jedan od najistaknutijih igrača u grupnoj fazi Kupa afričkih nacija 2025. godine, a Svetsko prvenstvo predstavlja savršenu pozornicu da se predstavi globalnoj publici.
Heroj iz senke
Hišam Budaui nije najbolji igrač Alžira, ali bi mogao da bude njihov najvažniji šraf. Ako Marez, Maza ili Ait-Nuri zarade neku sitnu povredu, nebo se neće srušiti jer u timu postoje spremne alternative koje mogu bez problema da uskoče. Međutim, Budaui nudi nešto što nijedan drugi alžirski vezista nema: neverovatnu trkačku moć. Fudbaler Nice besprekorno pokriva prostor od kaznenog do kaznenog prostora (box-to-box), prekidajući protivničke napade pre nego što u punom sprintu dotrči u suparnički šesnaesterac. U proseku pretrči između 11 i 12 kilometara po utakmici i biće neumorni, ključni motor u veznom redu Alžira ovog leta.
Verovatni sastav
(4-3-3): Zidan - Belgali, Mandi, Bensebaini, Ait-Nuri - Budaui, Bentaleb, Maza - Marez, Guiri, Amura.
Šta očekivati od navijača?
Većina alžirskih navijača na Svetskom prvenstvu stići će iz severnoameričke ili evropske dijaspore. Biće opremljeni darbukama i trubama, pa možete očekivati priličnu količinu buke, naročito kada zapevaju svoje čuveno skandiranje: „1, 2, 3, viva l’Algerie”. Stariji navijači sa posebnim uzbuđenjem iščekuju utakmicu grupne faze protiv Austrije, u želji da se osvete za „Sramotu u Hihonu” - utakmicu sa Svetskog prvenstva 1982. godine u Španiji, kada su Zapadna Nemačka i Austrija dogovorile rezultat kako bi eliminisale Alžir.
Odnos sa SAD/Trampom?
Nakon sticanja nezavisnosti, Alžir je bio jedan od stubova Pokreta nesvrstanih, birajući da tokom Hladnog rata održava odnose i sa Istokom i sa Zapadom. U poslednje vreme, bilateralni odnosi variraju od toplih do hladnih. Iako su Sjedinjene Američke Države i Alžir proširili saradnju u oblastima energetike i poljoprivrede, u Alžiru i dalje nema američkog ambasadora. Razlog tome je što Trampova administracija pokušava da izvrši pritisak na Alžir i front Polisario kako bi prihvatili plan Maroka o autonomiji Zapadne Sahare. Što se tiče samih navijača, Alžirci su - kao i većina drugih Afrikanaca - bili podvrgnuti programu obaveznog depozita za vizu, koji propisuje plaćanje kaucije od 15.000 dolara radi dobijanja važeće turističke vize. To pravilo je ukinuto u maju za sve koji poseduju kartu za utakmicu. Ipak, prema informacijama iz lokalne ambasade, vrlo mali broj Alžiraca je do sada kompletirao proces prijave za putovanje na Svetsko prvenstvo.
