Šesta titula, vrijeme je za evropski iskorak Sutjeske

Fudbaleri Sutjeske novi su šampioni Crne Gore. Šesti trofej državnog prvaka stiže na stadion kraj Bistrice, pa sada imaju samo jedan manje od FK Budućnost Podgorica. Ovo je prva titula za Nikšićane od 2022. godine, kada su predvođeni Milijom Savovićem bili prvi. Od tada, kruna je bila kod igrača Budućnosti, FK Dečić i još jednom Budućnosti. Kada se sve sabere i oduzme, Sutjeska je zasluženo osvojila naslov.

Da sve ne bude previše jednostavno, već onako balkanski, pravo na titulu Sutjeske polažu tri trenera. Toliko ih je vodilo klub ove sezone. Počeo je Milija Savović, nastavio Dejan Jelenić, završio Milorad Peković. Opšti je utisak da bi i Savović i Jelenić osvojili titulu baš kao i Peković. Jednostavno, tim iz Nikšića bio je najbolji ove sezone, selektiran veoma dobro, uz nekoliko izuzetnih individualaca. A tu zasluga ide prvoj dvojici trenera zajedno, jer je Jelenić bio pomoćnik Savoviću tokom skoro godinu dana, kada su i dovedeni igrači koji su napravili razliku u CFL-u.

Do kraja šampionata i zvaničnog krunisanja ostalo je da se odigra još jedno kolo. U Nikšiću gostuje FK Jedinstvo, koje se grčevito bori za opstanak, ali Sutjeska će sigurno imati ambiciju da pred svojom publikom trijumfalno završi sezonu koja se može smatrati uspješnom. Titula je vraćena, u Evropi je napravljen pristojan rezultat u odnosu na resurse koji su bili tu, moglo je bolje u kupu, ali na to se sada niko neće osvrtati.

Stvaranje šampionske generacije nikšićkog kluba počelo je prethodne sezone. Prije godinu i po dana u klub je došao Boris Kopitović, najbolji centralni bek lige i igrač oko kojeg je formiran defanzivni bedem Sutjeske. Uz golmana Giljena, koji je tu već godinama, Sutjeska je dobila osnovu koju je trebalo nadograditi. Postepeno, tokom ljeta stigli su Dedić, Golubović, Ražnatović, ove zime Babić i Vračar. Uz mladog Damjanovića, više nego dobra postavka za četiri pozadi.

Kada se sumira učinjeno u posljednjoj liniji, jasno je da je snaga Sutjeske dolazila itekako iz tog dijela terena, s obzirom na to da je Andrija Ražnatović postigao devet pogodaka sa pozicije lijevog beka. Iako je tokom većine utakmica bio više krilo ili ofanzivni vezni, njegova primarna pozicija i uloga vezana je za lijevu stranu četvorke ispred golmana. Ovo je bila njegova sezona nove afirmacije i nakon dvije godine u Češkoj djeluje da je spreman za novi iskorak preko granice. Ražnatović je jedan od onih koje je Sutjeska uzela od Budućnosti. Jer kada je on došao u Nikšić, i Budućnosti je trebao bek. I nije to izolovan slučaj, to su segmenti poslovanja koji su učinili Sutjesku šampionom.

Prethodnog ljeta, kao pojačanja u veznom redu stigli su Aleksandar Šćekić i Marko Šimun. Bivši i aktuelni reprezentativci Crne Gore. Šimun je prethodne sezone bio najbolji vezista u crnogorskom šampionatu, ako ne računamo Andriju Bulatovića koji je već bio na meti klubova iz top liga. Kao takvog uzela ga je Sutjeska, a opet ne Budućnost, koju je u tom momentu vodio Šimunov bivši trener iz FK Jezero, Ivan Brnović. Aleksandar Šćekić nakon bogate internacionalne karijere došao je u Nikšić i demonstrirao veliko iskustvo i staloženost. Poslužio je kao zadnji vezni, ali i u ulozi štopera kada je trebalo.

Onda je tokom zime uslijedio još jedan maestralni potez. I to u nekoliko činova. Sutjeska je predstavila Denija Hočka, iskusnog vezistu sa decenijom u inostranstvu, nekadašnjeg fudbalera Budućnosti i reprezentativca Crne Gore. Hočko je sigurno najkvalitetniji vezni igrač u ovom momentu u crnogorskom klupskom fudbalu. Vidi se to u svakoj utakmici koju odigra. Tempo, ritam, pas, kada je on na terenu Sutjeska izgleda sigurno. A da ne bude gotovo sa Hočkom, doveden je i Jovan Čađenović, još jedan iskusni centralni vezni, sa bogatim iskustvom igranja u inostranstvu. Sve su to transferi i potezi kojima je Sutjeska matirala rivale. U veznom redu Sutjeske ima toliko iskustva i kvaliteta da je ovaj ishod na kraju prvenstva bio neminovan. Dakle, Sutjeska je razbila rivale u transferima.

Još jedan momenat koji je značajno uticao na ovu sezonu je dolazak Vasilija Čavora iz FK Bokelj. Krilni napadač imao je solidnu sezonu u Kotoru, a u Nikšiću je eksplodirao, pogotovo u drugom dijelu sezone, kada je postigao nekoliko vanserijskih golova i došao do brojke 10. On je i najefikasniji strijelac šampionskog tima meč prije kraja prvenstva.

Za osvojenu titulu mogu malo i da zahvale ostalim rivalima. Makar u najavi sezone, Budućnost je trebalo tradicionalno da bude glavni konkurent. Na kraju je to bio FK Mornar, koji je stao kada je bilo najpotrebnije. Remiji sa Bokeljom, Budućnošću i sada OFK Petrovac učinili su situaciju za Sutjesku znatno lakšom, iako je u jednom momentu ekipa iz Bara mogla da preuzme lidersku poziciju, baš u meču sa Bokeljom koji nisu dobili. Kako god, pisaće se da su najbolja crnogorska ekipa ove sezone i, sve u svemu, zaslužili su to zvanje.

Sada dolazi teži momenat. Sve crnogorske ekipe muče se da zadrže ekipu na okupu, jer dobra individualna sezona zna da donese unosnije ponude i prilike iz inostranstva, a na te aktivnosti nije niko imun. I to je potpuno logično. Milorad Peković kao trener i članovi uprave moraju napraviti plan šta i kako ovog ljeta, jer se Sutjeska vraća u kvalifikacije za UEFA Champions League. I opet je računica jasna, jedna preskočena prepreka u najjačem takmičenju znači minimum plej-of UEFA Europa Conference League. Sve mimo toga je izuzetno težak zadatak. A crnogorski fudbal već 20 godina čeka da jedna ekipa dočeka jesen u Evropi.

Zato bi u idealnom scenariju u Sutjesci ovog ljeta morali ostati svi igrači koji su iznijeli teret ove sezone. Uz dva ili tri pojačanja. Nikšićanima nedostaje napadač koji bi postigao 15 golova u sezoni. Mrvaljević je doveden ove zime, ali nije se baš nametnuo kao veliki strijelac. Pokušala je Sutjeska tokom ove sezone i sa Nikolom Furtulom i Balšom Toškovićem, ali niti je srpski napadač opravdao očekivanja niti je Tošković našao formu za godinu i po dana boravka u Nikšiću.

Uz izuzetnog Čavora i provjerenog Kalezića, Sutjesci bi idealno legao još jedan krilni igrač slične klase. Neko ko je sposoban da jednim potezom kreira šansu ili napravi razliku. Naravno, potrebno je osvježiti sve linije tima. Ali ako je Evropa ambicija, onda bi već trebalo uveliko da postoje planovi i ciljevi za ovaj prelazni rok. Sutjeska je tokom prethodnih godina bila dominantna, sigurno da i ovog puta želi najbolje sa tržišta.

Ono što je u pojedinim momentima mučilo Nikšićane ove sezone je pravilo bonusa. Iako su manje-više svi igrači sa tim statusom imali učinak, svima je nedostajao kontinuitet. Pozadi su posao pristojno odradili Damjanović dok je igrao i Vračar, ali je nedostajalo konkretnosti od ofanzivnijih igrača poput Jukovića i Aničića. U smiraju sezone solidan je bio Kecojević. Pravilo o mladim igračima često je ove sezone značilo i da neko od igrača poput Kalezića, Čavora ili svih onih vezista gore pobrojanih mora sa klupe početi meč.

Kraj Bistrice nas očekuje vrelo ljeto, a sigurno su svi svjesni šta se desilo prošlogodišnjoj šampionskoj generaciji Budućnosti. Neka to rukovodstvu Sutjeske bude škola, jer imaju momenat koji ih uvodi kao favorite i u narednu sezonu crnogorskog fudbala.