U svijetu sterilne UEFE budite Mo Salah

Ponekad ono što se ne kaže, odjekuje jače od svega napisanog. Ali nekada je to sterlino, generički, bez duše.

Evropska fudbalska unija (UEFA) juče je na društvenoj mreži X objavila oproštajnu poruku za Sulejmana el-Obeida, legendu palestinskog fudbala poznatog kao „palestinski Pele“. Iako su ga nazvali „talentom koji je davao nadu djeci čak i u najmračnijim vremenima“, u tim redovima nije bilo ni traga ni glasa o tome kako je taj život ugašen.

Farewell to Suleiman al-Obeid, the 'Palestinian Pelé'. 

A talent who gave hope to countless children, even in the darkest of times. pic.twitter.com/wGSXCq2ceo
— UEFA (@UEFA) August 8, 2025
 

El-Obeid je ubijen u srijedu, pogođen izraelskom vatrom dok je, prema navodima Palestinske fudbalske asocijacije (PFA), čekao humanitarnu pomoć na jugu Pojasa Gaze. Imao je 41 godinu, bio oženjen i otac petoro djece. Tokom karijere postigao je više od 100 golova za klubove iz Gaze i Zapadne obale, odigrao 24 utakmice za reprezentaciju Palestine i bio simbol upornosti u sportu koji je, u njegovom narodu, često bio jedini izlaz iz svakodnevice ispunjene ratom.

Mohamed Salah, jedan od najboljih fudbalera današnjice i četvorostruki najbolji strijelac Premijer lige, reagovao je kratko, ali direktno: „Možete li nam reći kako je umro, gdje i zašto?“ Njegove riječi presjekle su sterilni ton UEFA-ine objave, razotkrivajući prazninu između onoga što se dogodilo i onoga što je organizacija odlučila da prikaže.

Can you tell us how he died, where, and why? https://t.co/W7HCyVVtBE
— Mohamed Salah (@MoSalah) August 9, 2025
 

El-Obeidov put od dječaka iz grada Gaza do „palestinskog Pelea“ bio je ispisan na terenima koji su često bili daleko od svjetla reflektora. Počeo je u Al-Šati’a Servisizu, zatim prešao u Al-Amari Youth Center, gdje je osvojio titulu u prvoj sezoni Palestinske profesionalne lige 2010/2011. Vratio se u Gazu, igrao za lokalne klubove i dva puta bio najbolji strijelac prvenstva. Njegove golove pamtile su tribine, a njegova borba inspirisala je generacije mladih Palestinaca.

Ali brojke su neumoljive. Prema PFA, od početka rata u Gazi, 7. oktobra 2023. godine, poginulo je 325 članova palestinske fudbalske zajednice – igrača, trenera, sudija, instruktora i drugih. 

Od ukupno 662 žrtve iz sportskog i izviđačkog sektora, gotovo polovina dolazi iz fudbala. Ujedinjene nacije saopštile su da je samo od kraja maja više od 1.300 ljudi ubijeno dok su pokušavali da dođu do hrane, a preko 800 njih poginulo je u blizini lokacija organizacije Gaza Humanitarian Foundation.

I dok 75% zemalja članica UN-a priznaje Palestinu kao suverenu državu, ona u fudbalu odavno ima punopravni status. FIFA ju je priznala još 1998. godine, a reprezentacija je nastupila na tri uzastopna Azijska kupa. Na Mundijal, međutim, nikada nije stigla.

El-Obeidov kraj nije bio posljedica sudbine na terenu, već metka izvan njega. To što UEFA nije pomenula tu činjenicu nije samo propust – to je odluka. Odluka da se iz priče izbriše uzrok tragedije, da se umanji realnost rata koja razara i sport.

Za palestinske fudbalere, lopta nikada nije bila samo igra. Bila je oružje nade, jedini prostor gdje su mogli da sanjaju slobodno. Za Sulejmana el-Obeida, fudbal je bio i život i poruka.

Za UEFA-u, nažalost, njegova smrt bila je samo prilika za generičan oproštaj.