Francuska sorta za ljepšu „staru damu“

Nije lako biti Brazilac u Juventusu. Potvrda da se samba ne igra u Torinu stiže iz prelaznog roka u prelazni rok, a čovjek čiji poster u Kontinasi treba da čuvaju kao podsjetnik na to, konačno je bivši član kluba.

Artur Melo bio je jedan od balasta kluba i simbol lošeg poslovanja, a nakon devetocifrene svote eura praktično puštenih niz rijeku Po navijači su sa radošću dočekali raskid saradnje s Brazilcem. Niko nije suzu pustio.

Kafa u Lavacinom i Juventusovom gradu ne miriše na Brazil – oduvijek je imala pravi italijanski šmek, mada je u posljednje vrijeme i on oslabio, a to fali i „azurima“ da se probude. Čeznu navijači i „stare dame“ i reprezentacije za italijanskim BBC zidom, za Pirlom, čak i Kjezom iz 2021...

Za razliku od Brazilaca, poput vrhunske sorte vinove loze u Pijemontu, plodno tle pod Alpima i u Juventusu nalazili su Francuzi. Na brzinu se prisjetite pet „galskih pjetlova“ koji vas asociraju na Juve i biće vam jasno – evo mojih: Zidan, Pogba, Turam, Platini, Trezege... Touché!

Ovog ljeta je u dio Italije u kom je i vinska tradicija pod uticajem Francuske, stiglo još jedno francusko lice – novo-staro – Randal Kolo Muani.

Tragičar „plavih“ iz katarskog mundijalskog finala vratio se u Juve nakon lutanja Evropom i na mjesto na kom je bio možda i najkonkretniji od čuvene „bitke na Lusailu“ sa Argentinom. Doskorašnji napadač Pari Sen Žermena je za velikih 40+ miliona eura ponovo obukao crno-bijelo, a Juve je tako otplatio polovinu promašene investicije francuskog šampiona nakon Randalove eksplozije u Ajntrahtu.

Toliko su bjankoneri dali za čovjeka koji je postigao jedan cijeli gol i imao jednu cijelu asistenciju na 30 mečeva u Premijer ligi, a u Ligi šampiona sa četiri pogotka bio mnogo konkretniji u dresu Totenhema prošle sezone. Kolo Muani priključio se igračima koji su dobrim partijama za Juve nastavili nacionalnu, neki i porodičnu tradiciju – Pjeru Kaluluu i Kefrenu Turamu.

Slučaj 27-godišnjeg napadača rođenog u blizini Sen Denija slika je današnjeg Juventusa – stigao je kao trajna zamjena za Vlahovića i uz Dejvida i Milika opcija je u napadu, a tu je i mladi Ekator iz Đenove. U navali je tima koji je nekada u isto vrijeme imao Del Pijera, Trezegea, Ibrahimovića i rezerve u vidu Mikolija i Zalajete, iz drugog plana i Mutua.

No, novac dat za Kolo Muanija možda i nije toliko zastrašujući kada se uporedi sa „ulaganjima“ u Artura, koji je od 2020. godine, kada je u jednom od najčudnijih transfera u istoriji i trampe sa Barselonom za Pjanića stigao u Torino, odigrao samo 63 utakmice za Juventus, posljednju zvaničnu 2022. godine.

Rokada između giganata italijanskog i španskog fudbala bila je u centru pažnje čuvene afere „plusvalenca“ i „peglanja knjiga“, zbog čega je na kraju platio dobar dio Juventusovog sportskog sektora i uprave, a Artur je potpuno promašena investicija „stare dame“, koja je, računajući i platu, za svaku utakmicu Brazilca trošila milion i po eura.

Saradnji je došao kraj, govori se da Artura čeka Vlahović u Bešiktašu. Zajedno su na terenu igrajući za Juve bili samo 16 puta.

I Vlahovićeva epizoda u Juventusu može se smatrati neuspješnom, uzevši u obzir renome kluba, kvalitet i talenat srpskog napadača i novac potrošen na nekoliko neuspješnih sezona. Na kraju krajeva, da li je dovođenje Kristijana Ronalda za klupski rekord od 117 miliona eura bilo vrijedno kada nije stigla Liga šampiona?

Transferi koje je „sređivao“ Bepe Marota alhemija su za današnja pojačanja, a među njegovim majstorijama posebno se ističe jedan Francuz – Pol Pogba. Doveden kao najveći talenat Mančester junajteda bez obeštećenja 2012. godine, vraćen na Old Traford za takođe klupski rekord od 105 miliona eura.

Paul Pogba Scores Two Incredible Goals Watch on YouTube

Marota je za osam godina na Alijanc stadionu imao šest francuskih akvizicija, s tim što neke nisu vrijedne pomena. Po sličnom principu kao Pogba stigao je Kingsli Koman iz Pari Sen Žermena, pa je prodat Bajernu za skoro 30 miliona. Doveo je Marota i Patrisa Evru za napad na Ligu šampiona, koji je 2016. spriječio baš Koman, doduše uz Evrinu pomoć.

Juventus je imao 2:0 u Bavarskoj na 60 minuta do kraja revanša osmine finala, kad je na teren ušao Koman i prvo doprinio sačuvavši loptu u igri kod gola za 2:1, potom asistencijom Mileru u nadoknadi za izjednačenje, a onda i sam dao gol u produžetku da zapečati posao realno završen u 90. minutu. Kod pogotka za 2:2 Evrina nonšalantnost i pokušaji driblinga pred svojim šesnaestercem koštali su Juve velikog podviga – imala je „crno-bijela“ francuska oštrica dvije strane, ali najčešće je sjekla kako treba.

Pijemont i Torino, usljed blizine, značajno su povezani sa Francuskom, posebno u vinogradarstvu. Regija koja ima vjekovnu vinsku tradiciju i koja je Italiji dala sorte poput Nebiole, Barola ili Barbere, bila je pod posebnim uticajem oblasti Burgonje. Takva konekcija pretočila se i u fudbal, a priča je krenula od Nestora Kombena.

Francuski reprezentativac i golgeter Liona, rođen u Argentini, 1964. godine prešao je iz Olimpika u Juventus i postao prvi Francuz u italijanskom fudbalu ikada. Majstor za kupove, pošto ih je osvajao u oba torinska kluba i u Lionu, a ima i Interkontinentalni kup sa Milanom u čuvenom „Masakru na Bombonjeri“ protiv Estudijantesa 1969. godine, bio je pionir onoga što je u Juventusu gotovo garantovalo uspjeh.

Narednog Francuza Juve je čekao 17 godina i dočekao je najvećeg u svojoj istoriji – Mišel Platini promijenio je torinskog giganta, promovisao ga u prvaka Evrope na nesrećnom Hejselu 1985. godine, nepunu godinu nakon što je učinio isto s Francuskom na Euru kod kuće. Juventusova superzvijezda jedina je uz Mesija koja ima bar tri vezane Zlatne lopte – ozloglašeni bivši predsjednik Uefe i golgeter Sent Etjena, osvajao je najveću individualnu nagradu 1983, 1984. i 1985. godine igrajući baš u crno-bijelom.

Italian Serie A Top Scorers: 1984-1985 Michel Platini (Juventus) 18 goals Watch on YouTube

Ta kombinacija savršeno je stajala Didijeu Dešanu, koji je sa moćnim Lipijevim Juveom, sa Del Pijerom, Vijalijem, Ravanelijem, Konteom i ostalima osvojio najveći klupski pehar u Rimu 1996. godine – Jugovićev penal posljednja je radost „bjankonera“ na najvećoj sceni i 30 godina kasnije.

U te tri decenije Dešan je postao jedan od rijetkih koji je sa reprezentacijom osvajao Svjetsko prvenstvo i kao kapiten i kao selektor, a na poziciji predvodnika jedne od najmoćnijih selekcija svijeta ovog ljeta ga je naslijedio još jedan nekadašnji Juventusov francuski superstar – Zinedin Zidan.

Iako je bio san uprave Juventusa, Zizu se nikada nije vratio u Torino kao trener, da donese auru pobjednika koja je falila u Ligi šampiona. Simbol dominacije Reala sa sredine prošle decenije nije stigao na mjesto na kom je upravo Dešan kao mladi trener gasio požar nakon Kalćopolija u Seriji B. Ali je igrački Zidan ostavio neizbrisiv trag i bio najbolji fudbaler planete 1998. godine, kada je osvojio Mundijal, ne i klupsku evropsku krunu – spriječio ga je njegov budući klub i Peđa Mijatović u Amsterdamu za Juveom i Zizuov drugi uzastopni poraz u finalima.

Zinedine Zidane at Juventus was a Midfield Master | Best Dribbling, Goals & Skills! Watch on YouTube

Zidan je bio prva superzvijezda sa brojem 21 na dresu u Juventusu – taj broj naslijedio je Lilijan Turam po Zizuovom rekordnom transferu u Real Madrid. Koliko je moćna bila Lipijeva i potom Kapelova odbrana sa Turamom u zadnjoj liniji, a danas porodičnu čast u Torinu brani Kefren. Broj 21 kasnije su proslavili Pirlo i Dibala.

Kad smo kod brojeva, kultna Trezegeova 17-ica, sa kojom je tokom 10 godina dao 171 gol za Juve, najubojitiji je stranac u njegovoj istoriji. Bizaran je broj koji je još jedno francusko čudo od fudbalera nosilo u Juventusu – Tijeri Anri dobio je šesticu i ulogu krila, po dolasku iz Monaka kao svježi šampion svijeta. Anrijevih pola godina u Torinu i bijeg u Arsenal izuzetak su koji potvrđuju pravilo o „bjankonerima“ Francuzima.

Među njima je bilo još nekoliko velikih imena, koja su sa različitim uspjehom i uticajem nosila Juventusov dres – dugogodišnji vojnik po desnom boku bio je Zebina, i u Seriji A i u Seriji B, Kalćopoli je boravak Patrika Vijere na Delle Alpiju skratio na samo godinu, a globtroter Nikolas Anelka je svratio 2013. da u tri meča obezbijedi sebi Skudeto u CV-ju.

Posljednji Marotin Francuz bio je Blez Matuidi, miljenik navijača, što se ne može reći za Adrijena Rabioa, koji je pet sezona proveo u Torinu. Kefren Turam i Pjer Kalulu znak su da bi veza Juve – Francuska mogla da dobije svjetlije dane.

Svemu bi mogao da doprinese i Kolo Muani, kao novi primjer premijerligaškog fudbalera koji sreću traži u nesreći Kalća i Serije A, u kojoj igrači poput Mektomineja ili Malena prave veliku razliku.

Prvi ispit za Spaletijeve Francuze, ali i Brazilce Bremera i Luza i pojačanja poput golmana Vikarija, štopera Lukumija ili beka Čelika, je u nedjelju u Frozinoneu. Novi početak, stari francuski recept i nova „stara dama“.